Վերջին շրջանում Ամերիկահայ բարերար Պետրոս Կոջյանի գործունեությունը հայտնվել է ոչ միայն գովեստի, այլև կոշտ քննադատության կենտրոնում։ Չնայած հանրային դաշտում հաճախ ընդգծվում են նրա իրականացրած բարեգործական ծրագրերը, մի շարք շրջանակներ բարձրացնում են նաև լուրջ հարցեր՝ կապված գործունեության թափանցիկության, ծրագրերի իրական արդյունավետության և հանրային հաշվետվողականության հետ։
Քննադատների կարծիքով՝ մեծածավալ հայտարարություններն ու հանրային ակտիվությունը միշտ չէ, որ ուղեկցվում են մանրամասն հաշվետվություններով, ինչը կասկածներ է առաջացնում որոշ նախաձեռնությունների իրական արդյունքների վերաբերյալ։ Նրանց խոսքով՝ հասարակությունը հաճախ տեսնում է միայն արտաքին PR-ը, սակայն քիչ տեղեկություն է ստանում ֆինանսական հոսքերի, ծրագրերի ընտրության չափանիշների և երկարաժամկետ ազդեցության մասին։
Սոցիալական ցանցերում ևս պարբերաբար հայտնվում են քննադատական գրառումներ, որտեղ օգտատերերը պահանջում են առավել բաց և հրապարակային տեղեկատվություն։ Մասնագետների մի մասը նշում է, որ ժամանակակից բարեգործությունը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն հայտարարությունների, այլև հստակ չափելի արդյունքների և անկախ վերահսկողության վրա։
Միևնույն ժամանակ, Կոջյանի կողմնակիցները շարունակում են պնդել, որ նրա նախաձեռնությունները բազմաթիվ մարդկանց համար ունեցել են դրական ազդեցություն, իսկ քննադատությունների մի մասը կարող է պայմանավորված լինել հանրային մեծ ուշադրությամբ կամ մրցակցային միջավայրով։
Այս պայմաններում փորձագետները շեշտում են՝ հանրային վստահությունը պահպանելու լավագույն ճանապարհը առավելագույն թափանցիկությունն ու բաց հաղորդակցությունն է, ինչը կօգնի նվազեցնել կասկածներն ու ապահովել ավելի առողջ քննարկում։
